Cups & Temps
TH

ถ้วยอเมริกันกับถ้วยเมตริก: 236.6 มล. 240 มล. หรือ 250 มล.

การวัดอัปเดต อ่านได้ 6 นาทีโดยบรรณาธิการของ Cups & Temps
ถ้วยตวงที่มีขีดทั้งหน่วยถ้วยอเมริกันและมิลลิลิตรบนเคาน์เตอร์ครัว

ถ้วยสหรัฐฯ จุ 236.6 มล. ถ้วยเมตริกที่ใช้ในแคนาดาและออสเตรเลียจุ 250 มล. มากกว่าประมาณ 6% ฉลากโภชนาการสหรัฐฯ ใช้ขนาดที่สาม คือถ้วย “ตามกฎหมาย” 240 มล. ที่ FDA กำหนด สำหรับการทำอาหารส่วนใหญ่ความต่างน้อยเกินจะมีผล แต่สำหรับการอบ ให้แปลงเป็นกรัมหรือมิลลิลิตรเพื่อความแม่นยำ

ข้อเท็จจริงที่สำคัญ

  • ถ้วยมาตรฐานสหรัฐฯ: 236.6 มล. เท่ากับ 8 ฟลูอิดออนซ์สหรัฐฯ หรือ 16 ช้อนโต๊ะ (NIST)
  • ถ้วยฉลากโภชนาการ FDA: 240 มล. โดย 1 ช้อนโต๊ะ = 15 มล., 1 ช้อนชา = 5 มล. และ 1 ฟลูอิดออนซ์ = 30 มล. (21 CFR 101.9)
  • ถ้วยเมตริก: 250 มล. เป็นขนาดที่ Health Canada และแนวทางอาหารออสเตรเลียใช้
  • ไพนต์อิมพีเรียล (อังกฤษ): 568.3 มล. ใหญ่กว่าไพนต์สหรัฐฯ ขนาด 473.2 มล. ประมาณ 20% แกลลอนอิมพีเรียลก็ใหญ่กว่าประมาณ 20% เช่นกัน
  • ฟลูอิดออนซ์อิมพีเรียล (28.41 มล.) เล็กกว่าฟลูอิดออนซ์สหรัฐฯ (29.57 มล.) ประมาณ 4%

ถ้วยสหรัฐฯ มีกี่มล.?

ถ้วยมาตรฐานสหรัฐฯ คือ 236.5882 มล. ปัดเป็น 236.6 มล. ตัวเลขมาจากเอกสาร NIST Special Publication 811 ซึ่งเป็นเอกสารอ้างอิงการแปลงหน่วยของรัฐบาลกลาง หน่วยครัวสหรัฐฯ ที่เหลือสัมพันธ์ดังนี้:

  • 1 ถ้วย = 8 ฟลูอิดออนซ์สหรัฐฯ (1 ฟลูอิดออนซ์ = 29.57 มล.)
  • 1 ถ้วย = 16 ช้อนโต๊ะ (1 ช้อนโต๊ะ = 14.79 mL)
  • 1 ช้อนโต๊ะ = 3 ช้อนชา (1 ช้อนชา = 4.93 mL)

ถ้วยและช้อนตวงที่ขายในสหรัฐฯ รวมถึงสูตรที่เขียนโดยผู้ปรุงชาวสหรัฐฯ ใช้ขนาดเหล่านี้ ค้นค่าได้เร็วที่มล. ในหนึ่งถ้วย, มล. ในหนึ่งช้อนโต๊ะ และมล. ในหนึ่งช้อนชา

กฎฉลากโภชนาการ FDA (21 CFR 101.9) ปัดหน่วยในครัวเรือนเป็นตัวเลขเมตริกกลม ๆ สำหรับฉลาก หนึ่งถ้วยหมายถึง 240 มล. ช้อนโต๊ะ 15 มล. ช้อนชา 5 มล. ฟลูอิดออนซ์ 30 มล. และออนซ์น้ำหนัก 28 กรัม ตารางแปลงสหรัฐฯ เป็นเมตริกโดยประมาณของ NIST ก็ระบุหนึ่งถ้วยเป็น 240 มล.

ดังนั้นเมื่อฉลากโยเกิร์ตหรือน้ำผลไม้ระบุหนึ่งหน่วยบริโภค “240 มล. (1 ถ้วย)” นั่นคือถ้วยสำหรับฉลาก ไม่ใช่ชุดถ้วยตวงอีกแบบ ค่า 240 มล. ใหญ่กว่าถ้วยสหรัฐฯ จริงเพียง 1.4% ซึ่งมองไม่เห็นความต่างในถ้วยตวง ในครัวของคุณ ถ้วยสหรัฐฯ ยังเท่ากับ 236.6 มล.

ถ้วยเมตริกคืออะไร?

ถ้วยเมตริกคือ 250 มล. ไม่ใช่หน่วย SI อย่างเป็นทางการ แต่เป็นหน่วยครัวที่สะดวกและแบ่งหนึ่งลิตรได้ลงตัว: สี่ถ้วยเมตริกเท่ากับ 1 ลิตร

  • แคนาดา: คู่มืออาหาร Health Canada เทียบ 250 มล. กับ 1 ถ้วย, 125 มล. กับ 1/2 ถ้วย, 60 มล. กับ 1/4 ถ้วย, 15 มล. กับ 1 ช้อนโต๊ะ และ 5 มล. กับ 1 ช้อนชา สูตรและถ้วยตวงแคนาดามักแสดงทั้งเมตริกและถ้วย
  • ออสเตรเลีย: แนวทางอาหารออสเตรเลียระบุหนึ่งหน่วยบริโภคนมมาตรฐานเป็น 250 มล. (1 ถ้วย)

ถ้วยเมตริกจุมากกว่าถ้วยสหรัฐฯ ประมาณ 13.4 มล. น้อยกว่าหนึ่งช้อนโต๊ะสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นเล็กน้อย คิดเป็นปริมาตรมากกว่าประมาณ 5.7%

เปรียบเทียบถ้วยสหรัฐฯ เมตริก และฉลาก

ถ้วยปริมาตรในหน่วยถ้วยสหรัฐฯคุณจะเห็นมันที่ไหน
ถ้วยมาตรฐานสหรัฐฯ236.6 มล.1สูตรและถ้วยตวงสหรัฐฯ
ถ้วยฉลากสหรัฐฯ (“ตามกฎหมาย”)240 มล.1.01ฉลากข้อมูลโภชนาการสหรัฐฯ
ถ้วยเมตริก250 มล.1.06แคนาดา ออสเตรเลีย

ไพนต์ แกลลอน และฟลูอิดออนซ์สหรัฐฯ เทียบกับอิมพีเรียล

จุดสับสนที่ใหญ่กว่าไม่ใช่ถ้วย แต่เป็นไพนต์และแกลลอน สหรัฐฯ กับอังกฤษใช้ไพนต์ ควอร์ต แกลลอน และฟลูอิดออนซ์เหมือนกัน แต่ขนาดหน่วยต่างกัน NIST ระบุทั้งสองระบบ และกฎหมาย Weights and Measures Act 1985 ของอังกฤษกำหนดหน่วยอิมพีเรียล

หน่วยสหรัฐฯอิมพีเรียล (อังกฤษ)ความต่าง
ฟลูอิดออนซ์29.57 มล.28.41 มล.อิมพีเรียลเล็กกว่าประมาณ 4%
ไพนต์473.2 มล. (16 ฟลูอิดออนซ์สหรัฐฯ)568.3 มล. (20 ฟลูอิดออนซ์อิมพีเรียล)อิมพีเรียลใหญ่กว่าประมาณ 20%
ควอร์ต946.4 มล.1,136.5 มล. (1/4 แกลลอน)อิมพีเรียลใหญ่กว่าประมาณ 20%
แกลลอน3,785 มล. (3.785 ลิตร)4,546 มล. (4.546 ลิตร)อิมพีเรียลใหญ่กว่าประมาณ 20%

ความไม่ตรงกันเกิดจากสองอย่าง ฟลูอิดออนซ์อิมพีเรียลเล็กกว่าเล็กน้อย แต่หนึ่งไพนต์อิมพีเรียลมี 20 ฟลูอิดออนซ์แทน 16 ผลคือหนึ่งไพนต์อิมพีเรียลประมาณ 2.4 ถ้วยสหรัฐฯ ไม่ใช่ 2 หากสูตรอังกฤษใช้นม “1 ไพนต์” แล้วคุณเท 2 ถ้วยสหรัฐฯ จะขาดประมาณ 95 มล.

สหรัฐฯ ยังมีไพนต์แห้ง (550.6 มล.) และควอร์ตแห้ง (1,101 มล.) แยกต่างหากสำหรับผลผลิตอย่างเบอร์รี สูตรที่ระบุครีมหรือน้ำสต็อกหนึ่งไพนต์หมายถึงไพนต์ของเหลว ดูค่าสหรัฐฯ ที่ถ้วยในหนึ่งไพนต์, ออนซ์ในหนึ่งไพนต์, ออนซ์ในหนึ่งแกลลอน และถ้วยในหนึ่งแกลลอน

แปลงสูตรระหว่างถ้วยสหรัฐฯ กับเมตริกอย่างไร?

สูตรส่วนใหญ่: ใช้จำนวนถ้วยเท่ากัน

สำหรับซุป สตู ซอส ข้าว และอาหารคาวส่วนใหญ่ ความต่างขนาดถ้วย 6% ไม่เปลี่ยนผลลัพธ์ อัตราส่วนส่วนผสมยังเหมือนเดิมตราบใดที่ใช้ชุดถ้วยเดียวกันทั้งสูตร อย่าใช้ถ้วยเมตริกกับของเหลวแล้วใช้ถ้วยสหรัฐฯ กับส่วนอื่น

การอบ: แปลงเป็นน้ำหนักหรือมิลลิลิตร

การอบยืดหยุ่นน้อยกว่า เพราะสมดุลแป้ง ของเหลว ไขมัน และสารขึ้นฟูสำคัญ หากสูตรมีกรัมหรือมิลลิลิตร ให้ใช้ค่านั้น หากมีเพียงถ้วย ให้หาว่าผู้เขียนหมายถึงถ้วยใด (แหล่งแคนาดาและออสเตรเลียมักหมายถึง 250 มล.) แล้วแปลง:

สูตรเมตริกระบุปริมาตรในหน่วยสหรัฐฯ (โดยประมาณ)
1 ถ้วย250 มล.1 ถ้วยสหรัฐฯ + 1 ช้อนโต๊ะพร่อง
1/2 ถ้วย125 มล.1/2 ถ้วยสหรัฐฯ + 1/2 ช้อนโต๊ะ
1/4 ถ้วย60 มล.1/4 ถ้วยสหรัฐฯ
4 ถ้วย1 L4 ถ้วยสหรัฐฯ + ประมาณ 3 1/2 ช้อนโต๊ะ (4.23 ถ้วยสหรัฐฯ)

สำหรับของแห้ง น้ำหนักเชื่อถือได้กว่าถ้วยทุกแบบ King Arthur Baking ระบุว่าแป้งอเนกประสงค์หนึ่งถ้วยสหรัฐฯ ที่ตักใส่และปาดเรียบหนักประมาณ 120 กรัม แต่วิธีเติมถ้วยเปลี่ยนน้ำหนักมากกว่าขนาดถ้วยเสียอีก หน้าถ้วยเป็นกรัมให้ค่าน้ำหนักถ้วยสหรัฐฯ ของส่วนผสมทั่วไป และวิธีตวงแป้งอธิบายเทคนิค

สูตรอิมพีเรียล: ระวังไพนต์และฟลูอิดออนซ์

หากสูตรระบุของเหลวเป็นไพนต์หรือฟลูอิดออนซ์อิมพีเรียล ให้แปลงเป็นมิลลิลิตรก่อน แล้วจึงเป็นหน่วยสหรัฐฯ: 1 ไพนต์อิมพีเรียล = 568 มล. ประมาณ 2 1/3 ถ้วยสหรัฐฯ บวก 1 ช้อนโต๊ะ (2.4 ถ้วยสหรัฐฯ) ครึ่งไพนต์อิมพีเรียลคือ 284 มล. ประมาณ 1 1/5 ถ้วยสหรัฐฯ เครื่องมือแปลงหน่วยวัดและหน้าถ้วยในหนึ่งลิตรช่วยขั้นตอนที่สองได้

คำถามที่พบบ่อย

หนึ่งถ้วยคือ 240 มล. หรือ 250 มล.?

ในครัวสหรัฐฯ ไม่ใช่ทั้งคู่: หนึ่งถ้วยสหรัฐฯ คือ 236.6 มล. ส่วน 240 มล. เป็นถ้วยฉลากที่ FDA ปัดค่า และ 250 มล. เป็นถ้วยเมตริกที่ใช้ในแคนาดาและออสเตรเลีย

ใช้ถ้วยตวงสหรัฐฯ กับสูตรแคนาดาหรือออสเตรเลียได้ไหม?

สำหรับการทำอาหารส่วนใหญ่ได้ หากใช้กับทุกส่วนผสม สำหรับการอบ ใช้กรัมหรือมิลลิลิตรในสูตรหากระบุ เพราะถ้วยเมตริกใหญ่กว่าประมาณ 6%

ไพนต์อังกฤษใหญ่กว่าไพนต์สหรัฐฯ ไหม?

ใช่ ไพนต์อิมพีเรียลเท่ากับ 568.3 มล. และไพนต์สหรัฐฯ เท่ากับ 473.2 มล. ไพนต์อังกฤษจึงใหญ่กว่าประมาณ 20%

ฟลูอิดออนซ์อังกฤษเท่ากับของสหรัฐฯ ไหม?

ไม่ ฟลูอิดออนซ์อิมพีเรียลเท่ากับ 28.41 มล. และของสหรัฐฯ เท่ากับ 29.57 มล. ซึ่งใหญ่กว่าประมาณ 4%

หนึ่งลิตรมีกี่ถ้วยสหรัฐฯ?

ประมาณ 4.23 ถ้วย หนึ่งลิตรเท่ากับ 4 ถ้วยเมตริกขนาด 250 มล. พอดี

แหล่งอ้างอิง

คำแนะนำที่เกี่ยวข้อง